Leren is.. blended or stranded?!

Door: Ilse Flierman

                Technologische ontwikkelen volgen elkaar in razend tempo op. Steeds meer scholen gebruiken computers, I-pads en digiborden. Maar worden deze technische tools wel correct toegepast? Het meegaan met de technische ontwikkelen vergt meer van scholen dan alleen het aanschaffen van deze nieuwe gadgets, er moet iets veranderen aan de traditionele onderwijsvormen. Blended learning (BL) biedt de oplossing!

                Bij BL wordt de traditionele manier van lesgeven (klassikaal) afgewisseld met een digitale onderwijsvorm. Dit is veelal toegepast én onderzocht in het hoger onderwijs. Maar is dit echt van meerwaarde voor de leerresultaten en motivatie van leerlingen? Ik ben overtuigd van wel!

                Nieuwe technologieën zorgen ervoor dat digitaal onderwijs mogelijk is, echter is er argwaan bij de voordelen hiervan. Zo zouden veel studenten minder gemotiveerd zijn door het gebrek aan face-to-face contact³. Hierdoor is er meer vroegtijdige uitstroom. Echter is klassikaal onderwijs ook niet optimaal omdat de lestijd niet flexibel genoeg ingezet wordt⁴.

                Een oplossing wordt geboden met BL, waarbij de nadelen van klassikaal of digitaal lesgeven worden ondervangen door de voordelen van de andere vorm van onderwijs. Zo zorgt de klassikale component voor de behoefte aan sociale interactie en kan er in de les dieper worden ingegaan op de lesstof omdat studenten zich hier vooraf, digitaal, al op ingelezen hebben. Daarnaast is er toegang tot meer informatie en wordt het zelfgestuurd leren gestimuleerd, dit alles onder begeleiding van de leerkracht⁴. Studenten zijn door de combinatie meer gemotiveerd, maar zorgt BL ook voor betere leerresultaten?

                Er zijn drie vormen van onderwijs vergeleken; klassikaal, digitaal en BL⁵. Vervolgens is er naar de uitkomsten van het samenwerkend leren gekeken. Uit dit onderzoek is gebleken dat bij het toepassen van BL het nut van het samenwerkend leren het sterkst was. Dit komt omdat de studenten verschillende mogelijkheden tot communicatie worden geboden. Doordat zij dit met BL zowel digitaal als face-to-face kunnen doen, wordt het samenwerkingsverband tussen leerlingen, maar ook met de leerkracht sterker. Deze samenwerkingsverbanden zijn belangrijk voor optimaal kunnen leren². De online toepassing hiervan zorgt namelijk voor meer onafhankelijkheid, reflectie, focus op hoofdzaken, objectiviteit en minder afleiding. Het kritisch nadenken wordt hierdoor sterk gestimuleerd. Deze houding zorgt voor meer diepgang in de lesstof. Het belang van face-to-face onderwijs wordt ook aangegeven, om bijvoorbeeld relaties op te bouwen voordat er samengewerkt wordt.
                Uit onderzoek is gebleken dat zowel de motivatie als het slagingspercentage bij het toepassen van BL sterk verhoogt¹. Er is onderzoek gedaan op vier Engelse instituten, deze hadden allemaal een hoger slagingspercentage na invoering van BL. Er was een stijging te zien in het aantal geslaagden van 12 tot wel 23 procent binnen één jaar! Merendeels van de studenten (71%) was tevreden over hun vooruitgang op school. Daarnaast was 84% gemotiveerd door de inzet van BL. Studenten die minder tevreden waren over hun vooruitgang waren toch gemotiveerd, dit biedt mogelijkheden voor de toekomst. Tot slot werden er vergelijkingen gemaakt met het nut van support dat op verschillende manieren werd aangeboden: in het college, tijdens lab-experimenten, in een boek, digitaal via animatie en in geschreven tekst. Support via digitale animatie en tijdens lab-experimenten bleek het nuttigst. Dit werd gevolgd door support van de docent tijdens college. Zo blijkt support tijdens schoolse activiteiten, en digitale support het bevorderlijkst te zijn. Deze twee vormen worden bij BL gecombineerd, voor een student kan dit de ideale situatie vormen! En ondanks het feit dat studenten aan het begin huiverig waren over de digitale component van onderwijs, was achteraf iedereen gemotiveerd om dit vaker toe te passen⁵.

                Bewezen is dat het leerrendement, slagingskans en motivatie van leerlingen verbeteren wanneer BL wordt toegepast. Laat de ontwikkelingen van leerlingen niet stranden, vervang stranded met blended!

Referenties:

¹Boyle, T., Bradley, C., Chalk, P., Jones, & Pickard, P. (2003). Using blended learning to improve student success rates in learning to program. Journal of Educational Media, 28(2–3), 165−178.

²Garrison, D. R., & Kanuka, H. (2004). Blended learning: Uncovering its transformative potential in higher education. The internet and higher education, 7(2), 95-105.

³Islam, K. (2002). Is e-learning floundering?: Identifying shortcomings and preparing for success. E-learning, 3(5), 22-25.

⁴Osguthorpe, R. T., & Graham, C. R. (2003). Blended Learning Environments: Definitions and Directions. Quarterly Review of Distance Education, 4(3), 227-33.

⁵Rovai, A. P., & Jordan, H. M. (2004). Blended learning and sense of community: A comparative analysis with traditional and fully on-line graduate courses. The International Review of Research in Open and Distance Learning, 5(2), 1−17.

Leren is.. inspireren

Door: Lindi Deeben       

                                                                              

“Education is not filling buckets but lighting fire”

- William Butler Yeats, 1923

Een quote van de Ierse dichter, toneelschrijver en mysticus. Mijn oog viel direct op deze opvallende stelling tijdens het lezen van het boek ‘Corporate E-learning’²

Deze tientallen jaren oude stelling krijgt nu betekenis voor mij in een heel andere context en tijd. Een quote gericht op het traditionele onderwijs van de 20^e eeuw sluit nu aan bij het moderne leren zoals het gebruik van e-learning modules. Tijdens mijn stage bij een e-learning bedrijf voor de zakelijke markt ontdekte ik deze ‘nieuwe’ vorm van leren en kreeg ik hier meer vat op. Een groot verschil tussen traditioneel leren en e-learning is dat de deelnemer weinig tot geen begeleiding krijgt tijdens het doorlopen van een module op de werkplek. Het leren moet tijdens het maken van de module echt vanuit het individu komen. De aandacht wordt enkel getrokken door de elementen op het beeldscherm en de mate van interactiviteit¹. Het is daarom van belang dat de module wordt vormgegeven en ingericht zodat het de lerende inspireert en motiveert⁴.
Het risico bij e-learning is dat er enkel kennis wordt overgebracht, te vergelijken met een digitaal boek of een powerpoint presentatie in digitale vorm. De emmers moeten nu eenmaal gevuld worden, toch? Wat de Ierse Yeats in 1900 al duidelijk probeerde te maken is dat leren begint bij het motiveren en inspireren van mensen, dus niet bij het volstoppen van een ander persoon met jouw kennis. Als we nadenken over de werking van ons brein, weten we dat de aandacht van mensen getrokken moet worden. Het inzien van het nut en de relevantie van leren zijn belangrijke factoren voor motivatie³. Anders zal de inhoud ons simpelweg niet opvallen en zal er niets worden opgeslagen in ons geheugen. Het werkt nu eenmaal niet als we moeten leren, het gaat om willen leren, het nut ervan inzien en geïnspireerd raken. Het creëren van het vuur is het belangrijkste, dan komt de lerende vanzelf vragen om de inhoud voor het vullen van zijn emmers. De inhoud moet je als e-learning ontwerper, maar ook als docent kunnen aanbieden wanneer dit nodig is. De vraag die bij mij blijft branden is hoe ver we moeten gaan in het aansteken van de vuren.

Is inspireren alleen voldoende om iemand uiteindelijk tot leren te laten komen, of zijn inspiratie en kennis een gouden combinatie? Ik denk dat het start bij inspireren en motiveren, maar kennis nodig blijft om tot een zeker leerdoel te komen.

Geïnteresseerd in andere quotes en gedichten van W.B. Yeats? Neem een kijkje op: http://www.poemhunter.com/william-butler-yeats/

Referenties

¹Clark, R. C., & Mayer, R. E. (2011). E-learning and the science of instruction: Proven guidelines for consumers and designers of multimedia learning. New York: John Wiley & Sons

²Huisman, E.J. (2001). Corporate E-learning. Amsterdam: Boom uitgeverij.

³Keller, J. M., & Suzuki, K. (2004). Learner motivation and E-learning design: a multinationally validated process. Journal of Educational Media, 29(3), 229-239.

⁴Mollen, A., & Wilson, H. (2010). Engagement, telepresence and interactivity in online consumer experience: Reconciling scholastic and managerial perspectives. Journal of business research, 63(9), 919-925.

Leren is.. timeless century skills

Door: Bart van den Elzen

Aan de monding van de rivier de Tiber woonden in 800 voor Christus herders. In het voorjaar zochten de herders beschutting in de heuvels vanwege de vele neerslag. Iedere stam had zijn eigen heuvel. Later werd besloten dat het praktischer was om elkaars heuvels te gebruiken om een sterkere nederzetting te vormen. Met een ontmoetingsplek in het centrum waar een levendige handel ontstond. Deze samenwerking tussen nederzettingen leidde tot een mijlpaal in onze geschiedenis: de stichting van Rome.

Eeuwen later praten we nog steeds over samenwerking, kritisch denken, communiceren, probleemoplossend vermogen, sociale- en culturele vaardigheden en creativiteit. En we noemen het vaardigheden van de 21^e eeuw. Deze vaardigheden moeten de nieuwe generatie voorbereiden op de arbeidsmarkt van 2030, maar de 21st century skills zijn niet 21^ste eeuw en onvolledig.

Eén van de meest overtuigende factoren van kennis is dat het razendsnel veroudert¹. De afgelopen tien jaar is kennis verdubbeld en het verdubbelt nog steeds iedere achttien maanden³. Het is dus erg ingewikkeld om in te schatten hoe onze toekomst in 2030 er uit zal zien, laat staan om er vaardigheden aan te koppelen. Voorspellen voor 2030 is daarom een vaardigheid besteed aan de kaartenleggers, paragnosten en andere luchtfietsers van deze tijd.
Natuurlijk, mensen zijn steeds meer met elkaar verbonden en we worden meer afhankelijk van ICT. Al blijft de invulling van ook ICT-vaardigheden een black box, want hoe ziet deze wereld er over twintig jaar uit? Wordt er virtueel samengewerkt, zitten toekomstige generaties met Google Glass in de klas en wat wordt de rol van de docent? Bestaat deze nog?

In de huidige maatschappij verplaatst kennis zo snel als het licht. De omgeving en de tools waarmee geleerd wordt, veranderen de manier van leren en functioneren. Volgens Siemens’ connectivistische theorie zijn  synthetiseren, improviseren en herkennen van connecties en patronen daarbij een belangrijke vaardigheden om met gevoel beslissingen te kunnen nemen. Als de onderliggende condities voor het nemen van beslissingen veranderen, dan is de beslissing ook niet langer de juiste². Dus waar vandaag een besluit juist kan zijn, kan deze morgen weer van tafel.  De behoefte om vandaag met 21st century skills te werken, hoeft dus niet in de behoefte van morgen te voorzien.

21st century skills, nieuwe wijn in oude zakken, maar deze vaardigheden hebben de tand des tijds goed doorstaan. Dat de Romeinen deze routines in hun tijdperk al moesten toepassen om tot nieuwe kennis te komen en dat deze vaardigheden nog steeds als relevant worden gezien, maakt het aantrekkelijk om te denken dat dit over twintig jaar nog zo is. Daarom zou “timeless century skills” wellicht beter de lading dekken. Echter, het nieuwe connectivistische denken vraagt ook om het koppelen van deze eeuwenoude vaardigheden aan bekwaamheden die ons leren omgaan met de nieuwe wetten van de informatiemaatschappij en de snelheid waarmee het kennislandschap verandert. Ook daar moeten we onze jeugd op voorbereiden, om te voorkomen dat ze in de toekomst uit pure frustratie weer allemaal op hun eigen heuvel gaan zitten.

^1. González, C. (2004). The role of blended learning in the world of technology. Benchmarks    Online. Retrieved from: http://www.unt.edu/benchmarks/archives/2004/september04/eis.htm.
^2. Siemens, G. (2005). Connectivism: A learning theory for the digital age. International              Journal of Instructional Technology and Distance Learning, 2, 3-10.
^3. Wetmore, D. (2000). The juggling act. Training and Development, 1, 67-68.

Meer lezen? http://www.21stcenturyskills.nl/
http://www.kennisnet.nl/themas/21st-century-skills/

Leren is.. kennis delen

Welkom op het blog ‘Leren is…’, geschreven door vijf onderwijskunde studenten vol passie en verwondering voor leren, veranderen en ontwikkelen.

Wij zijn Lindi Deeben, Bart van den Elzen, Ilse Flierman, Anke Jellema en Natasha van Rooij, allen masterstudenten Onderwijskunde aan Universiteit Utrecht en in het verleden opgeleid als leerkracht basisonderwijs. Voor ons staat leren centraal! Onze interesse in leren beperkt zich niet tot het lesgeven aan en het leren van kinderen, het is een brede interesse in de ontwikkeling van mensen, jong en oud. We willen hier zoveel mogelijk over te weten komen. Inmiddels hebben wij door onze ervaringen tijdens de opleiding en voor de klas een eigen visie op onderwijs ontwikkeld die we graag beschrijven en ter discussie stellen in korte blogs. 

Iedere maand zullen er enkele blogs verschijnen over actuele onderwerpen in de onderwijswereld, geven we onze mening over leren en ontwikkelen in organisaties of delen we simpelweg iets wat wij interessant vinden. Het doel van dit blog is het uitwisselen van kennis, het bespreekbaar maken van (actuele) onderwerpen binnen ons vakgebied om zo tot nieuwe kennis en inzichten te komen.

Wij zijn ons ervan bewust dat wat wij schrijven niet de enige waarheid is.

Dit zijn slechts de meningen van vijf individuen. Dé waarheid bestaat niet, dus schroom niet om te reageren of een leuke discussie aan te gaan. Dit zien wij als een verrijking en daar leren wij én anderen van.

Veel leesplezier!